Δίπλα στη σημαία


Αλήθεια, πώς νιώθει κάποιος στην παρέλαση του σχολείου του και μάλιστα όταν συνοδεύει το σύμβολο του έθνους μας;
από την Ελένη Γραμπή

Πώς νιώθεις; Είναι η επιβράβευση των κόπων σου τα τρία χρόνια των γυμνασιακών σου σπουδών. Όλα τα χρόνια του Γυμνασίου προσπαθείς να είσαι καλός στο σχολείο, να διαβάζεις, να είσαι προσεκτικός και φυσικά να είσαι καλός χαρακτήρας. Ή μάλλον, όλα τα χρόνια σου στο σχολείο προσπαθείς για αυτό, το καλύτερο. Και η επιβράβευση έρχεται αυτή τη μοναδική στιγμή.
Ξεκινάς πρώτος, στην πρώτη σειρά του σχολείου ολόκληρου και οι άλλοι σε ακολουθούν. Εσένα θα δουν πρώτο. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι συνοδεύεις το ιερότερο σύμβολο του έθνους. Αυτό για το οποίο έγιναν τόσοι αγώνες και χύθηκε τόσο αίμα.
Στην μνήμη αυτών των ανθρώπων, λοιπόν, εμείς, σήμερα, συνεχίζουμε το έργο τους. Κρατάμε ψηλά τη σημαία! Νιώθουμε συναισθήματα χαράς και υπερηφάνειας!
Φυσικά και έχουμε άγχος, το μόνο που σκεφτόμαστε είναι να μην χάσουμε το βήμα αλλά η ηθική ικανοποίηση δεν περιγράφεται!
Αυτή η πορεία του σχολείου μας, με τη σημαία μπροστά, είναι το ευχαριστώ όλων μας προς τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι.